Kurdistan

Helbest:Welîd Hemîd Xelîl

Dema ku ez her sibehê ji xew şiyar dibim,
Ji bo awazên sîmfoniya te,
Ji bo xwezaya te ya bêhnbir ku min her zindî dihêle,
Bi hezaran sedem hene ku,
 Ez ji te hez bikim û li te xwedî derkevim.
Ez ji te hez dikim ji ber ku,
 Di vê cîhana hovane û Reş û Spî de,
Tu tenê senteza reng û bedewiyê ye,
Rojane tu xwediyê hemû demsalan e.
Tu ji hemû rengên Keskesorê geştir vedibiriqe.

Ez ji te hez dikim ji ber ku,

Ez hizira hemû hezkiriyên xwe,
 Yên jin û zelam jî dikim
Ku hemû can û milkên xwe yê herî hêja ji bo te bexşîne.
Ew hest gelekî nayab û matmayî ye,
Di kûrahiya giyan û hişê min de,
Ji dema ez ji dayîk bû me,
Ez li benda te me.
Ez êdî nikarim jiyanekê bi bê te xeyal bikim.
Li şûna ku ez di vê cîhana durû ya mirovên bê wîjdan de bijîm.

Ez ji te hez dikim ji ber ku,

Her gava ez helbestek e evînî dibihîzim,
Tu bi wê re diherikî kûrahiya dilê min.
Ez dest bi nivîsandina li ser te dikim,
Û canê xwe fedayî te dikim,
Tu her tim di dilê min de melevaniyê dike,
Û tu min mîna kêşana Sêgoşeya Bermuda,
Dikişînî nava kûrahiya dilê xwe.
Ez nikarim peyv û ristekê bibînim ku,
Rûmeta te têd vebêjim.
Ji ber ku tu mezintirîn pirtûkxaneya peyvên evîn,
Hezkirin,
Bedewbûn û afirîneriyê ye.
Gelo ez ji van çavên te yên bedew re çi binivîsim?
Ku ez cîhana xwe bi riya wan dibînim.
Pênûsa min nizane çawa li ser te binivîse,
Kurdistana min ya nazdar.
Dergûşa mirovahiyê,
Evîn...
Hemû şaristaniyên mirovahiyê.
Ey Kurdistana min evîndarê çavên te me.
Li ser sînga te ya paqij nimêj û nizayan her demê dikim.
Û sirûdên evîndariyê yên herî xweşik wek Bilbilan,
Ji bo te dixwînim,
Her carê ku ez hizira te dikim,
Bila di bi bîr te de be ku nexşe ya te
Wek volkanekî di hiş û dilê dijminên me de diteqê,
Û goran ji bo dijmanan dirust dike.

Ey hestên min;
Ma tu dizanî bi bayê te ya paqij , hemû lebetên can û jiyana min zindî dibe ?
Ez her tiştî ji bîr dikim ji ber ku,
Di hişê min de tenê bedewiya çavên te hene.
Ew xwezaya te ya balkêş e.

Ma tu dizanî ez çiqas ji te hez dikim?

Dema ku rûbarên te
Efrîn,
Firat,
Munzur,
Dicle,
Gola Wanê,
Sûlava Muradê
Aras,
Zap,
Dukan,
Sîrwan,
û Avaşîn dibînim ji nav hembêza buhuşta te diherikin
Ez wek Siyamend û Xecê,
Û Ferhad û Şîrîn dikdarê te dibim,
Wek zarokekî ku hembêza dayîka xwe winda kiriye.
Ez ji te hez dikim,

Qet naxwazim ji hembêza dilovaniya te cihê bibim,
Mîna kulîlkek li biyabanekê bê avdan maye, ez li benda avdana te me,
Tu ew bihuşta rastîn e ku bi hezaran evîndar,
Helbestvan,
Û dîroknas li ser ciwaniya te nivîsandine,
Mîna efsaneya Keştiya Nûh,
Ku li ser lûtkeyên Çiyayê Cûdî rûniştiye,
Destana Kelha Dimdim.
Destana Derwîşê Evdî,
Ez ji te hez dikim ji ber ku,

Jiyan bi bê te çi xweşiya wê nîne,
Li dewsa ku bi bê te ez di cîhaneke kirêt de bijîm,
Her demê canê xwe ji bo te feda dikim.

Ez ji te hez dikim ji ber ku,

Her carê ku ez te dibînim,
Tu diherike nava raman û bîranînên min,
Ku tu carî ez te ji bîr nakim,
Her gava ku sîmnfoniya evîna te digihîje guhên min,
Awazên te min dikişînin nava kûrahiya dilê te.
Ez jî bi saz û dengê xwe stranên evîndariyê ji bo te dibêjim.

Ez ji te hez dikim ji ber ku,
Bi hezaran stêrk di çavên te de vedibiriqin,
û Heyv ji ber ronahiya te ji xwe şerm dike,
Ronahiya te hêvî û geşbîniyê di dilê min,
Û dilê hemû hezkiriyên te de divejîne.

Bi bedewbûna xwe tu çavên xayînên mîna,
Beko Ewanan kor û tar û mar dike,
Û hembêza xwe dike goristan ji bo dijmanan,
Ronahiya te ya geş tarîtiya şevên herî tarî di zîndanan de diqlişîne.
Ez ji te hez dikim ji ber ku tu bihuşta evîna sozdayî ya minî.
Ji bêhna te hez dikim,
Dema ku dest li ax û ciwniya te didim.
Nimêjê li ser sînga ax te ya pîroz dikim.
Wê demê ez hest dikim ku min xewna xwe bi dest xistiye.

Ez ji te hez dikim ji ber ku,

Dema ku Xwedê kulîlk afirandin,
Tu jî bi wan re afirand.
Lê tu ji Sosin, Reyhan û hemû kulîlkan din ciwantir û pîroztirî.
Kenê te wek bihareke bê dawî ye wekî rojê dibiriqe,
Giyanên durû û xwînmêjan ku ji bedewiya te dihesin dişewitîne.

Ez ji te hez dikim ji ber ku,

Xweşikbûna te hestek geşbînî,
Û evîna zindîbûnê di dil û wîjdana min de çandiye.