Xalû Gulmrayî û şêweyê têkoşîna siyasî ya hemdem

Îmad Ehmed

Di nav çîrokên Kurdewariyê de ku gelek pend û wane têde hene ku dikarin bibin helwest û baweriyên di jiyana me yên siyasî de, di van rojan min çîrokek di navbera Hecî Mayxan û Xalû Gulmra de li Xaneqîn ya taxa Celwe bi bîr anî.

Hecî Mayxan ji dûr ve qêriya û got: Ey Xalo Gulmrayî, xwe biparêze, Xalo Egwer dema ku hûn baxçeyê xwe av didin hindek dê şerekî bifiroşe te, ji ber ku tu nikarî baxçeyê xwe av bidî, Gulmrayî bersiv da: Ew şer difroşe lê ez jî nakirim!

Bajarê Xaneqîn heta endazeyek e zor pişte xwe dide çemên şil û kesk yên taxa Celewe, ku xwedî axek pîroz bû,êvarê, wan golik û Qantir bikar dianîn daku berhemên xwe bibin Xaniya Xurmeyan û bazara tarî ya bajêr, di havînê de, ew ji çemê Elwen derbas dibûn û diçûn bajêr.

Ew li ser pira mezin dimeşiyan û diçûn bajêr, carinan jî komek sebzeyan belaş didan hin xort û jinên belengaz yên li Celewe, ku ew jî dibûn xwarina wan a şîvê.

Hin ji akinciyên Celewe baxçevan û cotkar bûn,carinan ew li ser ava bîra Alyia gotûbêj dikirin,piraniya wan ji şer dûr diketin daku ji xwînrijandinê dûr bikevin ji tirsa bikaranîna ax, kevan, kêr û çengelan.

Heya niha jî, piştî guhertinên di cîhana siyasetê û têgihîştina felsefî û çandî de ji bo me gelê Kurdistanê bi giştî, gotinên Xalo Gulmara tijî kerrbûna rewşê ne, divê em bi çi caran şerê şerfiroşan nekin, ji ber ku rewş ji hêla siyasî, civakî, aborî, leşkerî û teknolojîk ve guheriye, bi awayekî ku êdî di berjewendiya şoreşa çekdarî, şer û pevçûnê de nîne, ji ber ku nêrîna hêza biryardanê ya navendî li cîhanê guhertiye û têgeha şer berdewamiya siyasetê ye û şerê dadperwer û şerê ne rewa êdî îdeolojiya serdest nîne, hewldan jî hene ku locikê şer biguherîne ji bo pevçûna siyasî û gotûbêjên aştiyane, ji ber ku şer wekî kuştin û wêrankirin tê xuyakirin.

Bê guman, Kurdistan demek e dirêj e bi bê vîna gelê xwe bi awayekî ne rewa li ser çar welatan navendî hatiye dabeşkirin, ku ev yek bûye sedema serek e ya destpêkirina şoreşên Kurdistanê ji bo rizgarî û derxistina dagirkeran û serxwebûnê bi baweriya têgeha (Hêza Siyasî ji Lûleya Çekê Diherike),lê di vê serdemê de ji ber sedemên jorîn, stratejî û taktîkên tevgera Kurdistanê guherîn li dewsa ku desthilatdariya siyasî bi riya lûleya çekê were misogerkirin, bi xebata siyasî û (Bi Hilbijartin û bir Riya Dengderan) xebat hatiye gerentîkirin.

Guhertinên li cîhanê diselmînin ku pirsgirêkên her beşek ji Kurdistanê dê di çarçoveya dewleta xwe ya navendî de, ku ew jî sîstemeke demokrasî, azadî û Azadî û Şaristaniyê de dê were çareserkirin.


Xweşbextan e, di vê demê de şoreşa çekdarî nebûye amûra sereke ya têkoşîna Kurdayetiyê li Kurdistanê, ji ber ku her beşek ji Kurdistanê bi riya nirxên demokrasî û mafên mirovan ji bo mafên xwe xebatê dikin.

Aşkere ye jî bi hukmê pêgeh û hejmare, ew nikare bi tena serê xwe li her çar dewletên bindest bibe hêza sereke û pêdiviye ku bi aliyên din yên li dewleta navendî re hevpeymaniyan çêbike, ku ev jî dîsa lihevkirin, hevkarî û rêkeftin pêwîst dike .

Serkeftina vî rengî têkoşînê bi yekîtiya gelê Kurd ve girêdayî ye,eşkere ye ku pêvajoya aştiyê li herêm û cîhanê, bi taybetî li Bakur û Rojavayê Kurdistanê, bûye defacto, ku bi serê xwe şêweyekî nû yê têkoşîna neteweyî ye,ev pêvajo niha ne aram e, hem dost û hem jî dijminên wê hene,rast e ku aştî bi tenê ji aliyekî ve nayê bidestxistin, lê şer dikare ji aliyekî ve derkeve!

Yekîtiya Niştimanî ya Kurdistanê (YNK) ji destpêka damezrandina xwe ve û heya îro baweriya xwe bi rêbazê aştiyê aniye,û di çarçoveya Îraqek e demokratîk de, di bin dirûşma (Demokrasî Ji bo Îraqê û Mafê Çarenûsî ji bo Kurdistanê) şoreşeke nû ji bo aştî û jiyana hevbeş da destpêkirin.

Her weha çar dirûşmên wî yên sereke hene ku evin: (Aştî, Demokrasî, Mafên Mirovan û Mafê Çarenûsê), ku rêbazên têkoşîna wê bûn,û di kirdarî de jî di mijara aştiyê de li pêş bû.

Li gorî van xalan, Yekîtiya Niştimanî ya Kurdistanê (YNK) piştgiriyê dide tevahiya pêvajoya aştiyê li her çar beşên Kurdistanê, ku ew wekî riya rast ji bo têkoşîna gelê Kurdistanê îro dibîne, ku ji aliyê Rewanşad Mam Celal ve ew yek hatiye damezrandin.

Ji ber ku dem û cih di tevger di guhertinê de ne, peywendiyên civakî, siyasî û aborî jî bi heman awayî di guhertinan de ne,ji ber vê yekê, piştî her guhertinek di form û amûrên têkoşîna tevgera Kurdewariyê de, destpêkirina vejandina şêweya kevnar ya têkoşînê û rexnekirin li şêweya nû ya têkoşînê, tiştekî ne rewa ye,  û eger şêweyê xebata nû jî bidin ber şîroveyên ne rast e , ew yek ji lojik dûr e.

PUKMEDIA